جمعه ۰۱ شهريور ۱۳۹۸ | Friday, 23 August 2019
تاریخ انتشار: ۰۹:۱۴ - ۱۶ مرداد ۱۳۹۸
کد خبر: ۲۱۵۸۱
نمایشگاه عکس‌های مهدی خندان و وحید دشتیاری در گالری محسن برپاست.
به گزارش تیتر تهران : در این نمایشگاه دو مجموعه متفاوت به نمایش درآمده است که هر کدام تکنیک و رویکرد خاص خود را دارد و مخاطب را با آثاری مواجه می‌کند که تفاوت‌ها و مشابهت‌هایی با یکدیگر دارند. هر دو هنرمند در چاپ عکس‌های خود از فرآیندی ویژه استفاده کرده‌اند که واقعیت را به شکلی متفاوت بازنمایی می‌کند.

مجموعه "مثل هیچ‌کدام" اثر مهدی خندان، تصویری از تهران را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. این تصاویر آبی‌رنگ با تکنیک سیانوتایپ به وجود آمده که ماده­ اصلی این چاپ سیانور است. خندان در این آثار به نمایش بناهای مشهور و نشانه‌های شهری تهران نپرداخته، بلکه فضاهای عادی خیابان‌ها و میادین، تابلوی خیابان‌ها و مغازه‌ها و دیگر اجزای ساده تشکیل‌دهنده شهر را نمایش داده و به این ترتیب تعامل آدم‌ها با یکدیگر و ارتباط آنها با نمادها و مکان‌ها در شهری چون تهران را بررسی کرده است.

مهدی خندان متولد 1358 است و عکاسی را از سال 1381 با کلاس‌­های مهرداد افسری شروع کرده است. او درباره نحوه شکل‌گیری عکس‌های این مجموعه می‌گوید: "نگریستن به تهران ـ زادگاه من و خیلی از اتفاق‌های زندگی‌ام ـ در عکاسی همیشه دغدغه‌ام بوده و هست. خیال کنید وسط خیابان هستید و در‌حالی‌که روی یک صندلی نشسته‌اید، در شهر و با شهر حرکت می‌کنید. شهر نظاره‌گر شماست و شما نیز نظاره‌گر شهر. از نوجوانی موتور داشته‌ام. راندنش کاری نداشت، سر نترس و بی‌مغز می‌خواست که من داشتم. جذابیتش برایم از ماشین بیشتر بود و کار راه‌اندازتر. تمام این سال‌ها زندگی و عکاسی­‌ام به نوعی با موتورسواری همراه بوده تجربه‌ نابی از زندگی روزمره، بنابراین دوربین گوپرو را روی سپر موتور قرار دادم و شروع به راندن در شهر کردم؛ در امور روزمره غرق شدم و بی‌خبر از آنچه دوربین ثبت می‌کند. درحالی­‌که روی حالت عکاسی خودکار هر 30 ثانیه تنظیم شده بود برای ثبت جزء ناقصی از کل. نمی‌دانستم چی و کجا را ثبت می‌کند. با این تصور که این قاب خوب است فرمان را می‌چرخاندم یا سرعت را کم می‌کردم و به چپ و راست می‌رفتم تا شاید آن عکسی که می­‌خواهم ثبت شود ولی در هرصورت نمی‌دانستم دوربین چه می‌کند و در چه حالی است. درست مثل زندگی. دوربین گذر زندگی را از زاویه‌ای جدید ثبت می‌کرد؛ خود زندگی شده بود. ناظر منفعلی که در عین‌حال شهر، زندگی و شاید خود من را ثبت می‌کرد. در هرصورت جاری بودیم، هردو‌ی‌مان در گذر زمان، من و او هرکدام به‌نوعی، درحالی‌که شهر هردوی ما را دربر گرفته بود همان شهری که از ذهن­‌مان پاک شده است."



منبع : هنر آنلاین

پیشنهاد سردبیر
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
تصاویر منتخب2
۱ / ۴
فیلم2
۱ / ۶
اخبار خودرو-صفحه خبر
عکس
فیلم